Αξιωματούχοι των Ηνωμένων Εθνών δήλωσαν σήμερα ότι οι προσπάθειες ελέγχου της επιδημίας του ιού Έμπολα στο ανατολικό Κονγκό έχουν αρχίσει να φέρνουν αποτελέσματα, αλλά τόνισαν ότι η επιδημία παραμένει “τεράστιας κλίμακας” και ότι θα χρειαστούν μήνες για να τεθεί υπό έλεγχο.

“Παραμένει μια φονική και τεράστιας κλίμακας επιδημία. Υπάρχουν κάποιοι τομείς προόδου, ωστόσο σε άλλους τομείς, εξακολουθούμε να βλέπουμε αύξηση των κρουσμάτων”, δήλωσε στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στη Γενεύη ο Ζιλιέν Αρνίς, ο ειδικός συντονιστής του ΟΗΕ για τον Έμπολα.

Ερωτηθείς σχετικά με τις πληροφορίες ότι η επιδημία έχει φθάσει σε σημείο καμπής, ο Ολιβιέ λε Πολέν του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας απάντησε: “Είναι πολύ νωρίς για να πούμε με βεβαιότητα ότι περάσαμε μια κορύφωση”.

Η επιδημία είναι η δεύτερη πιο φονική που έχει καταγραφεί στα χρονικά, μετά από μια στη Δυτική Αφρική που διήρκησε από το 2014 ως το 2016.

Το Σάββατο ο υπουργός Υγείας του Κονγκό Σάμιουελ Ρότζερ Καμπά είπε ότι υπάρχουν “ενθαρρυντικά στοιχεία” στη μάχη κατά του Έμπολα έπειτα από “την κορύφωση που σημειώθηκε στα μέσα Αυγούστου” και ότι “η μετάδοση (του ιού) μειώνεται σταδιακά”.

Ο ίδιος τόνισε ότι καθημερινά τα νέα κρούσματα είχαν περιοριστεί από τα 120 περίπου “στη διάρκεια της κορύφωσης της επιδημίας” στα περίπου 80 και ότι 10 από τις 62 πληγείσες υγειονομικές ζώνες δεν έχουν καταγράψει νέα κρούσματα εδώ και περισσότερες από 22 ημέρες.

“Για μένα αυτά τα στοιχεία αποτελούν θετική ένδειξη. Δείχνουν ότι οι προσπάθειες που καταβάλλονται επί του πεδίου φέρνουν αποτελέσματα και ότι η στρατηγική αντιμετώπισης που έχουμε υιοθετήσει έχει αρχίσει να κάμπτει την καμπύλη μετάδοσης. Ωστόσο, θα πρέπει να παραμείνουμε σε πλήρη κινητοποίηση. Ενώ αυτά τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά, δεν θα πρέπει να μας οδηγήσουν σε χαλάρωση της επιφυλακής μας”, κατέληξε.

Έχουν καταγραφεί 7.258 επιβεβαιωμένα κρούσματα και 3.510 θάνατοι σε επτά επαρχίες, σύμφωνα με κυβερνητικά στοιχεία που δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα.

ΜΑΡ.ΜΙ

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η έκθεση στο μικρόβιο του στομάχου Helicobacter pylori (ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού) ενδέχεται να συνδέεται με περισσότερες από μία στις πέντε περιπτώσεις καρκίνου του εντέρου παγκοσμίως, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ανοικτής πρόσβασης «eGastroenterology».

Ο καρκίνος του εντέρου αποτελεί τη δεύτερη συχνότερη αιτία θανάτου από καρκίνο. Το 2022 καταγράφηκαν παγκοσμίως σχεδόν δύο εκατομμύρια νέα περιστατικά και περίπου 900.000 θάνατοι από τη νόσο, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού αποτελεί αποδεδειγμένα καρκινογόνο παράγοντα, λόγω της τεκμηριωμένης αιτιώδους σχέσης του με τον καρκίνο του στομάχου. Ωστόσο, ο πιθανός ρόλος του στην εμφάνιση καρκίνου του εντέρου εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο έντονης επιστημονικής συζήτησης.

Μια ερευνητική ομάδα από πανεπιστήμια των ΗΠΑ, του Χονγκ Κονγκ και της Ολλανδίας επιχείρησε να εκτιμήσει σε ποιο βαθμό η έκθεση στο μικρόβιο μπορεί να συνδέεται με τον παγκόσμιο αριθμό περιστατικών καρκίνου του εντέρου. Για τον σκοπό αυτό αξιοποίησε στοιχεία από συστηματικές ανασκοπήσεις και αναλύσεις συγκεντρωμένων δεδομένων, τα οποία κατηγοριοποιήθηκαν με βάση διάφορους παράγοντες, όπως η γεωγραφική περιοχή, η διαγνωστική μέθοδος, το φύλο, η πρόσβαση σε εθνικό πρόγραμμα προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του εντέρου και η χρήση θεραπείας εκρίζωσης του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού.

Η ανάλυσή τους κατέδειξε ότι η έκθεση στο ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού συνδεόταν με 1,6 φορές υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου του εντέρου σε σύγκριση με τη μη έκθεση. Δεν διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές όταν τα δεδομένα κατηγοριοποιήθηκαν ανάλογα με το φύλο, την ηλικία (άνω και κάτω των 60 ετών), τη διαγνωστική μέθοδο ή την ύπαρξη εθνικού προγράμματος προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του εντέρου.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι συγκεντρωμένες εκτιμήσεις κινδύνου από 43 μελέτες, στις οποίες συμμετείχαν συνολικά περισσότεροι από 48,5 εκατομμύρια άνθρωποι, έδειξαν ότι η έκθεση στο ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού μπορεί να συνδέεται με περίπου μία στις πέντε περιπτώσεις καρκίνου του εντέρου (22%). Ωστόσο, το εκτιμώμενο ποσοστό ήταν αρκετά χαμηλότερο όταν η ανάλυση περιορίστηκε σε 14 μελέτες που βασίζονταν σε πληθυσμιακά δεδομένα και σε μελέτες κοόρτης, φτάνοντας το 12%.

Σε δυτικό Ειρηνικό και Μογγολία τα υψηλότερα ποσοστά

Σε επίπεδο περιοχών και χωρών, ο δυτικός Ειρηνικός και η Μογγολία εμφάνισαν τα υψηλότερα εκτιμώμενα ποσοστά περιστατικών που ενδέχεται να συνδέονται με την έκθεση, 25% και 36% αντίστοιχα. Η Κίνα κατέγραψε τον υψηλότερο απόλυτο αριθμό περιστατικών που συνδέονται με την έκθεση στο μικρόβιο, με εκτιμώμενα 139.619 περιστατικά.

Τα ευρήματα αυτά έρχονται σε αντίθεση με περιοχές όπως η Αφρική, η νοτιοανατολική Ασία και η ανατολική Μεσόγειος, όπου επίσης καταγράφεται υψηλή συχνότητα εμφάνισης του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού, αλλά τα εκτιμώμενα ποσοστά περιστατικών καρκίνου του εντέρου που αποδίδονται στην έκθεση στο μικρόβιο είναι συγκριτικά χαμηλότερα.

Στις τέσσερις μελέτες παρατήρησης που παρείχαν σχετικά στοιχεία, η θεραπεία εκρίζωσης του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού συνδεόταν με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου, αλλά η μείωση αυτή παρατηρήθηκε μόνο έπειτα από δέκα χρόνια. Ωστόσο, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι απαιτούνται ποιοτικές, μακροχρόνιες μελέτες προκειμένου να διαπιστωθεί εάν η θεραπεία εκρίζωσης του ελικοβακτηριδίου με αντιβιοτικά μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο καρκίνου του εντέρου.

Μεγαλύτερο κίνδυνο όσοι γεννήθηκαν πιο πρόσφατα

Η ανάλυση υποδεικνύει επιπλέον ότι οι άνθρωποι που έχουν γεννηθεί τις πιο πρόσφατες δεκαετίες ενδέχεται να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου μετά την έκθεση στο μικρόβιο. Ειδικότερα, το ποσοστό αυξανόταν από 9,5% μεταξύ όσων είχαν γεννηθεί πριν από το 1947, σε περίπου 10% για όσους είχαν γεννηθεί την περίοδο 1948-1962 και σε 15% μεταξύ εκείνων που γεννήθηκαν από το 1963 έως το 1977.

Οι ερευνητές υπογραμμίζουν ωστόσο, ότι στην ανάπτυξη του καρκίνου του εντέρου συμβάλλουν πολλοί παράγοντες κινδύνου. Σε αυτούς περιλαμβάνονται μη τροποποιήσιμοι παράγοντες, όπως η γενετική προδιάθεση και η ηλικία, αλλά και τροποποιήσιμοι παράγοντες που σχετίζονται με τον τρόπο ζωής και τη διατροφή. Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι παράγοντες αυτοί ευθύνονται για μεγαλύτερο εκτιμώμενο ποσοστό περιστατικών καρκίνου του εντέρου σε σχέση με το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, προσθέτουν.

Μ.Κουζινοπούλου

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η Παγκόσμια Ημέρα Εμμηνόπαυσης και Εργασίας (World Menopause & Work Day) καθιερώθηκε να τιμάται στις 7 Σεπτεμβρίου. Η ημέρα αυτή θεσπίστηκε το 2021 από την Ευρωπαϊκή Εταιρεία Εμμηνόπαυσης και Ανδρόπαυσης (EMAS) με σκοπό την ευαισθητοποίηση των εργοδοτών και την υποστήριξη των γυναικών στον εργασιακό χώρο κατά τη διάρκεια αυτής της μετάβασης. Σήμερα 1 δισεκατομμύριο του πληθυσμού παγκοσμίως είναι γυναίκες μεγαλύτερες των 50 ετών και οι γυναίκες αυτές παραμένουν ενεργές στο εργατικό δυναμικό, με σημαντικές προκλήσεις στον οικογενειακό, επαγγελματικό και κοινωνικό τομέα.

Η Παγκόσμια Ημέρα Εμμηνόπαυσης και Εργασίας αποτελεί μια σημαντική πρωτοβουλία που φέρνει στο προσκήνιο ένα θέμα που για χρόνια αποτελούσε ταμπού, αναφέρει η Σοφία Καλανταρίδου, καθηγήτρια μαιευτικής και γυναικολογίας ΕΚΑΠ, πρόεδρος Ελληνικής Εταιρείας Οικογενειακού Προγραμματισμού, Αντισύλληψης και Αναπαραγωγικής Υγείας, αντιπρόεδρος Ελληνικής Εταιρείας Κλιμακτηρίου και Εμμηνόπαυσης.

Προσθέτει ότι η εμμηνόπαυση είναι μια φυσιολογική φάση στη ζωή κάθε γυναίκας, η οποία συνήθως εμφανίζεται μεταξύ των ηλικιών 45 και 55 ετών. Κατά την περίοδο αυτή, οι ορμονικές διακυμάνσεις προκαλούν μια σειρά από σωματικά και ψυχολογικά συμπτώματα, όπως εξάψεις, νυχτερινές εφιδρώσεις, χρόνια κόπωση, διαταραχές ύπνου, εναλλαγές της διάθεσης και δυσκολία στη συγκέντρωση. Όταν αυτά τα συμπτώματα εκδηλώνονται κατά τη διάρκεια του ωραρίου εργασίας, μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την καθημερινότητα, την άνεση και, σε ορισμένες περιπτώσεις, την παραγωγικότητα της εργαζόμενης γυναίκας.

«Ο φόβος του στιγματισμού, της παρεξήγησης ή ακόμη και των αρνητικών συνεπειών στην επαγγελματική εξέλιξη αναγκάζει πολλές εργαζόμενες να κρύβουν την κατάστασή τους. Έρευνες δείχνουν ότι ένα σημαντικό ποσοστό γυναικών έχει σκεφτεί να παραιτηθεί ή να μειώσει τις ώρες εργασίας του λόγω της έλλειψης υποστήριξης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη σημαντική απώλεια έμπειρων και ικανών στελεχών από την αγορά εργασίας, γεγονός που επηρεάζει αρνητικά τις ίδιες τις επιχειρήσεις», αναφέρει η κα. Καλανταρίδου.

Παρά τη συχνότητα και την ένταση των εμμηνοπαυσιακών συμπτωμάτων, η πλειονότητα των γυναικών επιλέγει να υποφέρει σιωπηλά, σημειώνει η καθηγήτρια.

Τι πρέπει να κάνουν οι επιχειρήσεις

Η 7η Σεπτεμβρίου έρχεται να ανατρέψει τη σημερινή δραματική κατάσταση, υπενθυμίζοντας ότι οι επιχειρήσεις οφείλουν να προσαρμοστούν, σημειώνει η κ. Καλανταρίδου.

«Η δημιουργία ενός περιβάλλοντος φιλικού προς την εμμηνόπαυση δεν απαιτεί απαραίτητα περίπλοκες ή δαπανηρές αλλαγές. Συχνά, μικρές και πρακτικές προσαρμογές μπορούν να κάνουν τεράστια διαφορά. Για παράδειγμα, η δυνατότητα ελέγχου της θερμοκρασίας στον χώρο εργασίας και ο καλός αερισμός αποτελούν βασικά βήματα για την ανακούφιση των εξάψεων. Επιπλέον, η εισαγωγή ευέλικτων μορφών εργασίας, όπως η τηλεργασία ή το ευέλικτο ωράριο, επιτρέπει στις γυναίκες να διαχειρίζονται καλύτερα τις ημέρες που τα συμπτώματα, όπως η αϋπνία ή η κόπωση, είναι ιδιαίτερα έντονα. Η πιο ουσιαστική αλλαγή, ωστόσο, είναι η καλλιέργεια μιας κουλτούρας ανοιχτού διαλόγου και κατανόησης».

Η Παγκόσμια Ημέρα Εμμηνόπαυσης και Εργασίας αποτελεί μια ανοιχτή πρόσκληση για δράση. Είναι μια ευκαιρία για τις γυναίκες να μιλήσουν χωρίς ντροπή για τις εμπειρίες τους και για τους εργοδότες να ακούσουν και να αναλάβουν πρωτοβουλίες.

«Η εμμηνόπαυση δεν πρέπει να αποτελεί εμπόδιο στην καριέρα καμίας γυναίκας. Με τη σωστή ενημέρωση και θεραπευτική αντιμετώπιση (όπου είναι αναγκαίο), την ενσυναίσθηση και τις κατάλληλες πολιτικές υγείας, κάθε γυναίκα μπορεί συνεχίσει να προσφέρει με αξιοπρέπεια, υγεία και επιτυχία σε κάθε στάδιο της ζωής της», καταλήγει η καθηγήτρια.

ΑΠΕ-ΜΠΕ