Ανάμεσα στη θεατρική σκηνή, την ιατρική και τις μικρές χαρές της καθημερινότητας.
Με είκοσι χρόνια θεατρικής διαδρομής, η Όλγα Κουτσόνου συνεχίζει να ανακαλύπτει νέες δημιουργικές προκλήσεις, διατηρώντας ζωντανή την αγάπη της για
την υποκριτική, τη μουσική και την ανθρώπινη επικοινωνία. Με αφορμή τη συμμετοχή της στην κωμωδία «Spaghetti αλά Γαλλικά», μιλά στα «Νέα Μας» για
τη χαρά της συνεργασίας, τις αυθόρμητες στιγμές γέλιου στις πρόβες και τις μικρές εκπλήξεις που κάνουν κάθε θεατρική παράσταση μοναδική.

Η συζήτηση ταξιδεύει από τους δρόμους του Παρισιού και τις αγαπημένες της θεατρικές αναμνήσεις μέχρι την καθημερινότητά της μακριά από τα φώτα της
σκηνής. Η ηθοποιός αποκαλύπτει τη σημασία που έχει στη ζωή της η οδοντιατρική, ένα επάγγελμα που της προσφέρει τη δυνατότητα να βρίσκεται κοντά στους
ανθρώπους και να αισθάνεται χρήσιμη μέσα από την προσφορά της.

Με αμεσότητα και ευαισθησία, μιλά για την ανάγκη να ακολουθούμε το ένστικτό μας, να αναζητούμε νέες εμπειρίες και να εκτιμούμε τις απλές στιγμές της ζωής.
Άλλωστε, όπως χαρακτηριστικά λέει, ακόμη και ένα πιάτο «Spaghetti αλά Γαλλικά» θα είχε μια πικάντικη επίγευση, όπως ακριβώς και η ίδια η ζωή.

Το «Spaghetti αλά Γαλλικά» μάς ταξιδεύει στο Παρίσι, σε μια ιστορία γεμάτη απρόοπτα. Αν μπορούσατε να μεταφερθείτε για ένα εικοσιτετράωρο στην πόλη όπου διαδραματίζεται το έργο, πώς θα θέλατε να το περάσετε; Επειδή τελευταία πραγματοποίησα ένα ταξίδι στο Παρίσι με την κόρη μου θα ήθελα να περνούσα ακριβώς όπως τότε. Με βόλτες γύρω από το Σηκουάνα, για καφέ και
μακαρόν στο Champs Elysse, φαγητό και βόλτα στις γκαλερί του Cartier Latin, τραγουδώντας με τους μουσικούς του δρόμου στη Sacre Coeur.Η μέρα θα κατέληγε
με την υπέροχη γιορτή βεγγαλικών στη μαγική χώρα των παιδιών, στη Disneyland.

Κάθε θεατρική παραγωγή φέρνει κοντά ανθρώπους με διαφορετικούς χαρακτήρες και συνήθειες. Πώς θα περιγράφατε την ατμόσφαιρα στα
παρασκήνια της φετινής παράστασης;
Με κάποιους από τους συναδέλφους όπως με τον Βασίλη Τσικάρα και τον Πάνο Μέγγουλη έχουμε ξανασυνεργαστεί στο παρελθόν. Υπάρχει εκατέρωθεν εμπιστοσύνη,σεβασμός και εκτίμηση. Με τη Νίνα Μυλωνά και το Νίκο Σχειστοχείλη είναι η πρώτη μας συνεργασία. Με τους νέους συνεργάτες εξεπλάγην ευχάριστα με
την αλήθεια και την θετική διάθεση με την οποία με αντιμετώπισαν. Εύχομαι και εγώ να τους έβγαλα τα ίδια συναισθήματα. Γενικά στις πρόβες επικρατεί θετική διάθεση
και άφθονο γέλιο καθότι δουλεύουμε πάνω σε μια ξεκαρδιστική κωμωδία. Γενικά μου αρέσει το γέλιο και οι πλάκες που γίνονται στις πρόβες και ιδίως όταν με αυτές
αποδομούμαστε και εμείς οι ίδιοι…

Στις πρόβες μιας κωμωδίας, οι πιο αστείες στιγμές μπορεί να προκύψουν εντελώς απροσδόκητα. Έχει συμβεί κάτι στην προετοιμασία του «Spaghetti αλά Γαλλικά» που σας έκανε να γελάσετε με την καρδιά σας;
Το σπαγγέτι αλα γαλλικά είναι μια ξεκαρδιστική κωμωδία. Σε πολλά σημεία έχουμε γελάσει πολύ τόσο από τις ίδιες τις ατάκες του έργου, αλλά και από τον τρόπο που
τις ερμηνεύουν οι συνεργάτες μου. Πρόκειται για πολύ ταλαντούχους ανθρώπους με πηγαίο κωμικό ταλέντο.

Κάθε ηθοποιός έχει έναν δικό του τρόπο να προετοιμάζεται πριν εμφανιστεί μπροστά στο κοινό. Εσείς προτιμάτε λίγες στιγμές ησυχίας ή την παρέα και τις κουβέντες με τους συναδέλφους σας;
Εγώ είμαι από τους ηθοποιούς που μου αρέσει να συγκεντρώνονται πριν την παράσταση. Η βαβούρα με αποσπά και πέρα από τις κάποιες κουβέντες η αστεία με
τους συναδέλφους, θέλω να συγκεντρώνομαι για κάποια ώρα και να κάνω φωνητικές και σωματικές ασκήσεις για προθέρμανση. Το θέατρο μάς φέρνει συχνά αντιμέτωπους με μικρές εκπλήξεις.

Αν ξεχνούσατε ξαφνικά μια ατάκα στη σκηνή, ποια πιστεύετε ότι θα ήταν η πρώτη σας αντίδραση;
Μου έχει συμβεί σε κάποιες παραστάσεις το να ξεχάσω τα λόγια μου ή να πάθω σεντόνι όπως το λέμε στη θεατρική αργκό. Σχεδόν σε όλους τους ηθοποιούς που
παίζουν χρόνια έχει συμβεί. Σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις με έχουν σώσει οι συνάδελφοί μου.

Στην παράσταση οι παρεξηγήσεις διαδέχονται η μία την άλλη. Εσείς είστε από τους ανθρώπους που οργανώνουν τα πάντα ή αφήνετε χώρο στο απρόβλεπτο της καθημερινότητας;
Κάποια πράγματα σίγουρα τα οργανώνω ώστε να ανταπεξέλθω στην καθημερινότητα, δε γίνεται διαφορετικά αλλά μου αρέσει να αφήνω και πράγματα να
κυλάνε μόνα τους. Γενικά είμαι άνθρωπος που του αρέσει να ανακαλύπτει καινούρια πράγματα, μου αρέσει να συνδέομαι με ανθρώπους, να ανακαλύπτω καινούρια μέρη.
Βαριέμαι εύκολα τη ρουτίνα και συνεχώς έχω ανάγκη να ασχολούμαι με καινούρια πράγματα και να μαθαίνω. Έχω βέβαια σταθερές αγάπες όπως το θέατρο, τη μουσική
και τη δουλεία μου που απαιτούν πειθαρχία και αφοσίωση, αλλά πιστεύω επίσης ότι για να εξελίσσεται κάποιος χρειάζεται να αφήνεται στην ίδια τη ζωή και να ακολουθεί
το ένστικτό του.

Οι θεατές συνήθως γνωρίζουν έναν ηθοποιό μέσα από τους ρόλους του. Ποια πλευρά της Όλγας θα θέλατε να γνωρίσει περισσότερο ο κόσμος έξω από τη σκηνή;
Εκτός από την υποκριτική ασχολούμαι πολλά χρόνια με την ιατρική. Είμαι οδοντίατρος και το επάγγελμα μου πέρα από την οικονομική δυνατότητα που μου
παρέχει ώστε να μη στηρίζομαι βιοποριστικά αποκλειστικά στο θέατρο, καλύπτει και μια άλλη πτυχή του εαυτού μου. Να είμαι χρήσιμη στους άλλους μέσα από την
άσκηση της ιατρικής πράξης. Αυτό, χωρίς να θέλω να ακουστεί βαρύγδουπο, έχει για εμένα και μια υπαρξιακή διάσταση.

Στη ζωή υπάρχουν στιγμές που μια μικρή αλλαγή μπορεί να μας φτιάξει ολόκληρη τη μέρα. Ποια είναι η πιο απλή καθημερινή απόλαυση που δεν θα
θέλατε να στερηθείτε;
Ο πρωινός καφές και η αγκαλιά των ανθρώπων που αγαπώ. Οι άνθρωποι του θεάτρου συχνά μοιράζονται έντονες εμπειρίες και δημιουργούν
όμορφες αναμνήσεις.

Αν μπορούσατε να κρατήσετε μια φωτογραφία από τη μέχρι σήμερα θεατρική σας διαδρομή, ποια στιγμή θα απεικόνιζε;
Δύσκολη ερώτηση… Θα κρατήσω δυο στιγμές. Μία από τον «Καλό άνθρωπο του Σετσουάν» του Μπέρτολτ Μπρεχτ σε σκηνοθεσία της Μόνας Κιτσοπούλου, όπου και
υποδύθηκα τη Σεν Τε και το Σουι Τα και μια άλλη στο «Δεν πληρώνω δεν πληρώνω» του Νταριο Φο σε σκηνοθεσία Βασίλη Τσικάρα όπου υποδύθηκα την Αντωνία. Και οι
δύο γυναικείες φιγούρες δυναμικές και ασυμβίβαστες που αντιμάχονται την κοινωνική αδικία. Πάντως στη φωτογραφία θα υπήρχαν όλοι οι άνθρωποι, φίλοι και
συνεργάτες, με τους οποίους συνεργάστηκα όλα αυτά τα 20 χρόνια στο θέατρο. Κάποιοι από αυτούς είναι φίλοι ζωής.

Και επειδή ο τίτλος της παράστασης ανοίγει την όρεξη, ας κλείσουμε με κάτι  παιχνιδιάρικο! Αν το «Spaghetti αλά Γαλλικά» ήταν πράγματι ένα πιάτο που θα σερβίρατε στους φίλους σας, ποιο θα ήταν το μυστικό συστατικό του;
Μια πικάντικη επίγευση θα είχε όπως η ζωή…

Ευχαριστώ!
Έμυ Μπαχτσεβάνη

Με χιούμορ, ανατροπές και απρόβλεπτες καταστάσεις, η κωμωδία «Spaghetti αλά Γαλλικά» προσκαλεί το κοινό σε ένα απολαυστικό ταξίδι στον κόσμο των
ανθρώπινων σχέσεων, όπου η ζήλια, οι παρεξηγήσεις και οι υποψίες δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα γέλιου.

Ο Βασίλης Τσικάρας, με δεκαπέντε χρόνια δημιουργικής πορείας στο Θέατρο Άρατος, μιλά στα «Νέα Μας» για όσα συμβαίνουν πάνω και πίσω από τη σκηνή, τις
στιγμές που το γέλιο διακόπτει ακόμη και τις πρόβες, τα απρόοπτα που μετατρέπονται σε αξέχαστες θεατρικές αναμνήσεις και τη σημασία της συνεργασίας και της
πειθαρχίας στην κωμωδία.

Με αφορμή τη νέα του παράσταση, μοιράζεται προσωπικές ιστορίες, σκέψεις για το θέατρο και μικρές καθημερινές απολαύσεις, ενώ αποκαλύπτει και τα τρία συστατικά
που θα επέλεγε για τη συνταγή της δικής του ζωής: τύχη, υγεία και αγάπη.

Το «Spaghetti αλά Γαλλικά» είναι μια κωμωδία γεμάτη παρεξηγήσεις και απρόβλεπτες καταστάσεις. Αν έπρεπε να περιγράψετε την ατμόσφαιρα της
παράστασης σε κάποιον που δεν την έχει δει, τι θα του λέγατε;
Παριζιάνικη ατμόσφαιρα, γαλλικό θέατρο, θέατρο καταστάσεων, θέατρο χαρακτήρων, θέατρο παραλόγου. Το αιώνιο μπέρδεμα των ανθρώπινων σχέσεων.

Οι θεατές βλέπουν το τελικό αποτέλεσμα, αλλά πίσω από κάθε παράσταση κρύβονται πολλές ώρες προβών. Ποια είναι η πιο αστεία στιγμή που έχετε ζήσει κατά την προετοιμασία μιας κωμωδίας;
Θα μιλήσω μόνο γι’ αυτό το έργο. Από τη μέρα που ξεκινήσαμε και βελτιώνοντας μέρα με τη μέρα την μεταξύ μας σχέση, το γέλιο ήταν αυθόρμητο και πολλές φορές
μας ανάγκαζε να σταματήσουμε για να πάρουμε μια ανάσα. Το έργο είναι τρελό και απρόβλεπτο. Αυτά που λέγονται από τους ηθοποιούς στη σκηνή, συνήθως δεν
λέγονται υπό φυσιολογικές συνθήκες. Αν προσθέσεις κάτι επιπλέον στην πρόβα μπορεί όλα να τα τινάξει στον αέρα. Να γελάμε ασταμάτητα δηλαδή…

Στη σκηνή όλα πρέπει να μοιάζουν αυθόρμητα, ακόμη κι όταν έχουν δουλευτεί μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Σας έχει τύχει κάποιο απρόοπτο στη διάρκεια παράστασης που τελικά έκανε το κοινό να γελάσει περισσότερο;
Στα περισσότερα έργα μου, υπάρχουν σκηνές που προκαλούν απίστευτο γέλιο στο κοινό. Έχουμε αντιμετωπίσει πολλά απρόοπτα. Θυμάμαι σε μια παράσταση με την
Χριστίνα Λιόλιου, που μπαίνει στη σκηνή και με βλέπει με ένα τεράστιο σημάδι – μουτζούρα στο πρόσωπο (ένα μεγάλο όμικρον) που προκλήθηκε από την προηγούμενη σκηνή και δεν το γνώριζα. Η Χριστίνα αιφνιδιάστηκε, άρχισε να γελάει και να μιλάει στο κοινό, το κοινό γελούσε ήδη από πριν κι εγώ δεν καταλάβαινα τι συμβαίνει και στο τέλος, βρεθήκαμε όλοι μαζί – ηθοποιοί και θεατές – να γελάμε ασταμάτητα για 5 λεπτά. Το έργο συνεχίστηκε και ολοκληρώθηκε κανονικά…

Στο «Spaghetti αλά Γαλλικά» οι ήρωες μπλέκουν εξαιτίας της ζήλιας και των υποψιών τους. Εσείς στην καθημερινότητά σας αντιμετωπίζετε τις παρεξηγήσεις με χιούμορ ή χρειάζεστε λίγο χρόνο μέχρι να γελάσετε με αυτές;
Οτιδήποτε είναι αγνό το αντιμετωπίζω μόνο με χιούμορ. Γενικά, πολλά τα προσπερνώ με χιούμορ, αλλά υπάρχουν και οι παρεξηγήσεις εκείνες που με
προβληματίζουν και με βάζουν σε διαδικασία να γράψω.

Έχετε συνεργαστεί με πολλούς ηθοποιούς όλα αυτά τα χρόνια. Τι είναι εκείνο που κάνει μια θεατρική ομάδα να δένεται και να περνά καλά τόσο στις πρόβες όσο και πάνω στη σκηνή;
Αγάπη, σεβασμός, αλληλεγγύη. Αυτά φέρνουν και την επιτυχία.

Κάθε ηθοποιός έχει τις μικρές του συνήθειες πριν βγει στη σκηνή. Εσείς έχετε κάποιο προσωπικό τελετουργικό πριν ξεκινήσει μια παράσταση;
Υπάρχει το τελετουργικό της ομάδας. Και μετά ολιγόλεπτη απομόνωση – αυτοσυγκέντρωση πριν την έναρξη. Κάνω το σταυρό μου και βγαίνω…

Η κωμωδία απαιτεί σωστό ρυθμό και καλή συνεργασία ανάμεσα στους ηθοποιούς. Τι συμβαίνει όταν κάποιος από τον θίασο ξεσπάσει σε γέλια την ώρα που πρέπει να παραμείνει σοβαρός;
Αν γίνεται συνέχεια μέσα στην παράσταση, αυτό είναι θέμα. Εμείς δεν κάνουμε σάτιρα ή επιθεώρηση όπου υπάρχει ελευθερία έκφρασης. Σε ένα δομημένο θεατρικό
έργο θέλεις πειθαρχία. Ο ηθοποιός το ξέρει αυτό και προσπαθεί να βελτιώσει τις λεγόμενες «δύσκολες» στιγμές της κωμωδίας. Η αυτοσυγκράτηση πολλές φορές είναι
και θέμα εμπειρίας.

Στα δεκαπέντε χρόνια του Θεάτρου Άρατος έχετε ζήσει πολλές θεατρικές περιπέτειες. Υπάρχει κάποιο περιστατικό από περιοδεία ή παράσταση που
διηγείστε ακόμη στους φίλους σας;
Δεκέμβριος του 2012. «Ψάρι στα χείλη», Έδεσσα. Ένα μέλος του θιάσου ακουμπά στον τοίχο, πιέζει κατά λάθος ένα κουμπί κι αρχίζει να κλείνει η αυλαία την ώρα που
παίζαμε. Δεν μπορώ να σας περιγράψω τί έγινε! Οι ηθοποιοί πάνω στη σκηνή έπαθαν σοκ, ενώ ο τεχνικός μας δεν ήξερε πως να αντιδράσει, καθώς δεν είχε ενημερωθεί για όλες τις τεχνικές δυνατότητες του θεάτρου. Ωστόσο ένας ηθοποιός που ήταν επί σκηνής, κατάλαβε τι έγινε, άρχισε να μιλάει στο κοινό και μας έδωσε τη λύση,
πατώντας ξανά το κουμπί.

Πέρα από τις πρόβες, τις παραστάσεις και τα γυρίσματα, πώς σας αρέσει να περνάτε τον ελεύθερο χρόνο σας; Τι είναι αυτό που σας βοηθά να χαλαρώνετε πραγματικά;
Τι με χαλαρώνει; Μια καλή ταινία. Ένα κρασί με φίλους. Ένα ταξίδι. Όταν έχω χρόνο προσπαθώ να τον διαθέσω στα παιδιά μου.

Κλείνοντας, ας παίξουμε λίγο με τον τίτλο της παράστασης. Αν η ζωή σας αυτή την περίοδο ήταν ένα πιάτο spaghetti, ποια τρία υλικά θα βάζατε στη συνταγή της;
Τύχη, υγεία, αγάπη.

Ευχαριστώ,
Έμυ Μπαχτσεβάνη

Εγκαινιάστηκε το βράδυ της Τρίτης 10 Οκτωβρίου στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο η περιοδική έκθεση «Διαιρεμένο παρελθόν. Ελληνογερμανικές σχέσεις σε σκοτεινούς καιρούς», που διοργανώνεται από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (ΕΑΜ), σε συνεργασία με το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών (DAI). Η έκθεση επικεντρώνεται στην κατάσχεση του DAI Αθηνών αμέσως μετά την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής από την Αθήνα, ενώ παράλληλα επιχειρείται μια σύντομη αναφορά στις σχέσεις των δύο οργανισμών και στη λειτουργία τους, κυρίως κατά τη διάρκεια της Κατοχής.

Η έκθεση, που θα διαρκέσει έως το τέλος Ιανουαρίου 2027, παρουσιάζει τα προκαταρκτικά αποτελέσματα του ελληνογερμανικού ερευνητικού προγράμματος «Διχασμένο παρελθόν. Η κατάσχεση του DAI Αθηνών το 1944 και το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο», που ξεκίνησε το 2024 και ολοκληρώνεται στο τέλος του 2026, με τη χρηματοδότηση του Υπουργείου Εξωτερικών της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας για τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς. Περιλαμβάνει δύο σταθμούς: έναν στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και έναν στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών.

«Η σημερινή μέρα έχει έναν ιδιαίτερο βαθύ συμβολισμό. Τα εγκαίνια της έκθεσης που παρουσιάζεται σήμερα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο συμπίπτουν με την επέτειο της Απελευθέρωσης της Αθήνας στις 12 Οκτωβρίου 1944, ημέρα κατά την οποία η ελληνική πρωτεύουσα απαλάχθηκε από τη γερμανική Κατοχή, ύστερα από χρόνια καταπίεση, στερήσεων και οδυνηρών δοκιμασιών για τον ελληνικό λαό. Η ημερομηνία αυτή έρχεται να μας υπενθυμίσει το βαρύ τίμημα του πολέμου, την αξία της ελευθερίας και την ανάγκη να διαφυλάσσουμε την ιστορική αλήθεια, ακόμα κι όταν αυτή μας φέρνει αντιμέτωπους με τις πιο δύσκολες όψεις του παρελθόντος», δήλωσε η γενική γραμματέας Πολιτισμού, Ολυμπία Βικάτου, η οποία αναφέρθηκε και στις αρχαιότητες που εκλάπησαν ή λεηλατήθηκαν από τα στρατεύματα Κατοχής και εξακολουθούν να αγνοούνται, με την προσπάθεια για τον επιστροφή και τον επαναπατρισμό πολιτιστικών αγαθών που απομακρύνθηκαν παράνομα από τη χώρα να παραμένει ενεργή.

«Η επιστροφή αρχαιοτήτων από το εξωτερικό, μεταξύ άλλων από τη Γερμανία, την Αυστρία, τη Βουλγαρία, αλλά και οι περιπτώσεις ιδιωτών που επιλέγουν να αποδώσουν στην Ελλάδα αντικείμενα τα οποία είχαν αφαιρεθεί από τους προγόνους τους, υπενθυμίζουν ότι η αποκατάσταση των συνεπειών της ιστορικής αδικίας είναι μια μακρά και σύνθετη διαδικασία. Ωστόσο, η ιστορία των ελληνογερμανικών σχέσεων στον χώρο της αρχαιολογίας δεν μπορεί να περιοριστεί στις τραυματικές εμπειρίες της Κατοχής. Είναι μια ιστορία σύνθετη, με διαφορετικές όψεις, αντιφάσεις και κρίσιμες καμπές», τόνισε η κ. Βικάτου, κάνοντας λόγο για μια συνεργασία που «έχει αφήσει ένα ισχυρό επιστημονικό αποτύπωμα και έχει δημιουργήσει δεσμούς που διατηρούνται παρά τις ιστορικές αντιξοότητες και τις πολιτικές εντάσεις».

«Αρχίζουμε να ξετιλύγουμε το νήμα της αφήγησής μας από το ερευνητικό πρόγραμμα με το οποίο το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο θέλησε, σε συνεργασία με το Μουσείο, να καταγράψει και να τεκμηριώσει αρχαία και αρχειακό υλικό που βρίσκονταν στις αποθήκες ακόμη και στα γραφεία μας επί δεκαετίες», σημείωσε ο γενικός διευθυντής του ΕΑΜ, Κωνσταντίνος Νικολέντζος, μιλώντας για την έκθεση η οποία «στέκεται στις σκοτεινές στιγμές των σχέσεων Ελλάδας-Γερμανίας και προβάλλει ένα δίπολο αντιπαράθεσης, ειρήνη, συνεργασία, πόλεμος, διάλυση, πόνος».

Η διευθύντρια του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινσιτούτου, Κάτια Σπορν, αναφέρθηκε στο μνημόνιο συνεργασίας που υπογράφηκε το 2024 με το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, με στόχο την επεξεργασία του υλικού που κατασχέθηκε μετά τον πόλεμο στο κτίριο του Ινστιτούτου και στην ιδιωτική οικία που ενοίκιαζε ο διευθυντής του κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής, Walther Wrede, τα οποία φυλάσσονται στο ΕΑΜ. Στο πλαίσιο του προγράμματος έγινε επεξεργασία, ψηφιοποίηση και ένταξη στο ιστορικό πλαίσιο του αρχειακού υλικού και των αρχαιοτήτων που κατασχέθηκαν.

«Η έκθεση, που αναπτύσσεται σε δύο σταθμούς στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο, είναι καρπός της συνεργασίας των δύο φορέων, μία συνεργασία που μας ενώνει πάνω από 150 χρόνια, με μόνη εξαίρεση τις περιόδους των δύο παγκοσμίων πολέμων. Η έκθεση που ξεκινά σήμερα, ακριβώς 82 χρόνια μετά την απελευθέρωση της Αθήνας από τα γερμανικά στρατεύματα, εστιάζει στα σκοτεινά εκείνα χρόνια. Ωστόσο αφορά και τη μακροχρόνια επιτυχημένη συνεργασία των δύο φορέων πριν και μετά το μοιραίο ορόσημο της γερμανικής κατοχής», επισήμανε η Κ. Σπορν.

«Αυτό που βλέπουμε εδώ είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα ελληνογερμανικής επιστημονικής συνεργασίας και ελληνογερμανικής ιστορίας της επιστήμης. Θα ήθελα να εκφράσω την ειλικρινή εγνωμοσύνη μου προς όλους τους φορείς που συμμετείχαν στην επεξεργασία του αρχειακού υλικού, καθώς και προς όλους τους ανθρώπους που εργάστηκαν με αφοσίωση πάνω σε αυτό. Για άλλη μια φορά, ο πολιτισμός και η επιστήμη αποδεικνύουν τη δύναμη των διμερών μας σχέσεων», δήλωσε ο πρέσβης της Γερμανίας στην Ελλάδα, Αντρέας Κιντλ.

Η έκθεση στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο περιλαμβάνει, εκτός από επιλεγμένες αρχαιότητες, εκτενές αρχειακό και φωτογραφικό υλικό και διαρθρώνεται στις ενότητες Χρονολόγιο, Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών. Μία μακρά ιστορία, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο: Η απόκρυψη των αρχαιοτήτων 1940/41, To Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο κατά τη διάρκεια της Κατοχής, Κατασχεθείσες αρχαιότητες από το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο, Ο 21ος αιώνας. Το ερευνητικό πρόγραμμα «Διχασμένο Παρελθόν». Η έκθεση στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών εστιάζει στη δραστηριότητα του Ινστιτούτου κατά τη διάρκεια της Κατοχής και κυρίως στην ιστορία, συγκρότηση και πορεία της Συλλογής Αρχαιοτήτων στο Ινστιτούτο από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι σήμερα. Διαρθρώνεται στις ενότητες Το DAI Αθηνών κατά τη διάρκεια της Κατοχής, Η συλλογή στο DAI Αθηνών, Συγκροτώντας ιστορία μέσω οστράκων, Στο επίκεντρο: Αργολίδα και Αττική, με τρεις περιπτωσιολογικές μελέτες.

Ελένη Μάρκου

ΑΠΕ-ΜΠΕ